Коња водам Анѓе
Момчето ги напојува коњите, под мермерна плоча наоѓа огледало и се восхитува на својата убавина.
Коња водам Анѓе, коња водав,
Ангелино моме, да напојам.
Пуста таго моја, да напоја.
Коњи водам Анѓе, коњи вода
Ангелино моме не пиеше.
Пуста таго моја, не пиеше.
Коњи тропаа Анѓе, коњи тропаа,
Ангелино моме, с' десна нога,
пуста таго моја, с' десна нога.
Ми откопа Анѓе, мрамор плоча,
под плочата, Анѓе, огледало,
пуста таго моја, огледало.
Се погледав, Анѓе, се огледав,
Ангелино моме, се бендисав,
пуста таго моја, се бендисав.
Ушче да бев Анѓе, црно око,
ќа го женев Анѓе, најубото,
пуста таго моја, од селото.